Türkiye'de Tükenme Tehlikesinde Olan Bir Türün Otekolojisi: Amsonia orientalis Decne. (Apocynaceae)

Fazıl Özen

Öz


Dünyada sadece Türkiye ve Yunanistan' da oldukça dar bir yayılış alanı bulunan Amsonia orientalis Decne., içerdiği çeşitli alkaloitlerden dolayı antikanser ve antitümör özelliğe sahip tıbbi bir bitkidir. Bu çalışmada, IUCN tehlike kategorilerine gore “çok tehlikede (CR)” kategorisinde bulunan, antropojenik etkilerle yayılış alanı sürekli olarak daraltılan ve buna bağlı olarak populasyon yoğunluğu gitgide azalan A. orientalis' in fenolojik ve ekolojik özellikleri araştırılmıştır.

Elde edilen bulgular, A. orientalis' in kumlu-tınlı, tuzsuz, hafif alkali, kireç içeriği orta düzeyde, organik maddece fakir, demir ve magnezyum bakımından oldukça zengin, diğer besin elementlerinin ise yeterli düzeylerde bulunduğu toprakları tercih ettiğini göstermektedir.

Bitkinin vejetatif ve generatif dönemlerindeki elementer analiz sonuçlarına göre ise fosfor ve potasyum dışındaki diğer elementlerin bitkinin sağlıklı beslenebilmesi için genel olarak yeterli düzeylerde, bu iki elementin de normal değerlerin altında olduğu tespit edilmiştir.


Tam Metin:

PDF

Referanslar


-Dabiné Lengyel, E., Turiak, Gy., Nyaradiné-Szabady, J., Zambo, I., Tétényi, P., Hermecz, I., “Determination of Secologanin Content from Shoots of Rhazya orientalis (Dcne) A. DC. Using the Hplc Method”, Herba Hungarica, Tom. 25, No 2, 141-150 (1986).

-Rahman, A. U., Zaman, K., “Studies on the Alkaloids of Rhazya stricta”,

Phytochemistry, Vol. 27, No 6, 1926-1928 (1988)

-Sauerwein, M., Ishimaru, K., Shimomura, K., “Indole Alkaloids of Amsonia elliptica”,

Phytochemistry, Vol. 30, No 4, 1153-1155 (1991).

-Rahman, A. U., Qureshi, M. M., Zaman, K., Malik, S., Ali, S. S., “The Alkaloids of

Rhazya stricta and R. orientalis- A Review”, Fitoterapia, Vol. 60, No 4, 291-322 (1989). [5]-Davis, P. H., “Flora of Turkey and East Aegean Islands”, Univ. Press of Edinburg, Vol.

sf. 161, 1978.

-Brickell, C., “A-Z Encylopedia of Garden Plants”, Dorling Kindersly Limited, London (1996).

-Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z., Adıgüzel, N., “Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı”, Türkiye Tabiatını Koruma Derneği Yayını, sf 178, Ankara (2000).

-Allen, S. E., Grimshaw, H. M., Parkinson, J. A., et. al., “Chemical Analysis in Methods in Plant Ecology”, Edited by Chapman, S. B. Blackwell Scientific Publications, Oxford (1976).

-Bayraklı, F., “Toprak ve Bitki Analizleri”, Ond. May. Üniv. Ziraat Fak. Yay. No:17, Samsun (1987).

-Kacar, B., “Toprak ve Bitki Analizleri”, Ank. Üniv. Basımevi, Ankara (1972).

-“Meteoroloji Bülteni, Ortalama ve Ekstrem Kıymetler”, Devlet Meteoroloji İşl. Gn.

Md.lüğü Yayını, Ankara (1974).

-Daget, P. H., “Le Bioclimat Mediterraneen Analyse des Formes Climatiques par le System d'Emberger”, Vegetatio, 34, 2 (1977).

-Tutin, T. G., Heywood, V. H., Burges, N. A., Moore, D. M., Valentine, D. H., Walters,

S. M., Webb, D. A., “Flora Europaea”, Vol. 3, Cambridge Univ. Press, 1968.

-Cabrera, G. M., Deluca, M. E., Seldes, A. M., et. al., “Cardenolide glycosides from the roots of Mandevilla pentlandiana”, Phytochemistry, Vol. 32, No: 5, 1253-1259 (1993).

-Aktaş, M., “Bitki Besleme ve Toprak Verimliliği”, A.Ü. Ziraat Fak. Yay. No:1202, Ankara (1991).

-Akalan, İ., “Toprak Bilgisi”, A.Ü. Ziraat Fak. Yay. No:878, Ankara (1983).


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


Telif Hakkı (c) 2016 Fazıl Özen

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.