Eko-Verimlilik Kavramı, Gelişimi ve Uygulanma Süreci

Bengü Güngör, Burcu Felekoğlu

Öz


Eko-verimlilik, daha az atık, kaynak ve enerji kullanımı ile ürün üretme ilkesidir.  Bu özelliğe göre eko-verimlilik, sadece çevresel kaygılar için değil, aynı zamanda endüstriyel verimliliğin korunması, doğal kaynaklar ve ekonomik büyüme gibi birçok alan için de önemlidir.  İşletmeler için süreç verimliliğinin arttırılması, doğal kaynak kullanımının azaltılması ve hammadde tüketiminin azaltılması, operasyonel verimliliği ve kârlılığı sağlayacaktır.  Böylece, eko-verimli işletmeler, verimliliği arttırırken maliyetleri azaltacak ve daha rekabetçi hale gelecektir.  Türkiye'de pek çok işletme, eko-verimli hale gelebilmek için danışmanlık hizmeti almaya ve Ar-Ge uygulamalarına ihtiyaç duymaktadır.  Ancak, çevre odaklı bakış açısı dışındaki eko-verimlilik kavramının henüz net olarak tanımlanamamış ve anlaşılamamış olmasıyla beraber, ülkemizdeki yetersiz yenilik kapasitesi nedeniyle bu kavram yeterince uygulanamamaktadır.  Bu çalışmanın amacı, eko-verimlilik kavramını açıklamak, uluslararası düzeyde kabul görmüş tanımlarından bahsetmek ve küresel gelişimini göstermektir.  Ayrıca, ulusal ve işletme düzeyinde eko-verimliliğin uygulanma sürecine ilişkin temel adımları içeren akış diyagramları çalışma kapsamında sunulmaktadır.

Tam Metin:

PDF

Referanslar


. Demirer, G. N., Kirlilik Önleme Yaklaşımlarının Temel Prensipleri, TMMOB Çevre ve Mühendis Dergisi, Sayı 25, Sf. 13-20, (2003).

. Eco-efficiency Learning Module, World Business Council of Sustainable Development (WBCSD), Pg. 3, (2006).

. Eco-efficiency, Organization for Economic Co-operation and Development (OECD), Pg.19, (1998).

. Srinivas, H., Sustainability Concepts, (2015).

https://www.gdrc.org/sustdev/concepts.html (Erişim tarihi: 24.07.2018)

. Making sustainability accountable: Eco-efficiency, resource productivity and innovation, European Environment Agency (EEA), No.11, Pg. 6, (1999).

. Environmental Management-Eco-efficiency assessment of product systems-Principles, requirements and guidelines, ISO 14045 International Standard, Vol.1, Pg. 3-4, (2012).

. Zhelyazkova, H., Eco-efficiency Indicators: Concept, Types and Applicability, Economy&Business Journal, Vol. 10, Pg. 322-331, (2016).

. Carlson, R., Silent Spring, (1962)

http://www.rachelcarson.org/SilentSpring.aspx (Erişim tarihi: 24.07.2018)

. Meadows, D. H., The Limits to Growth, (1972)

http://www.donellameadows.org/wp-content/userfiles/Limits-to-Growth-digital-scan-version.pdf (Erişim tarihi: 27.07.2018)

. Ochsner, M., Chess, C., Greenberg, M., Pollution prevention at the 3M corporation: Case study insights into organizational incentives, resources, and strategies, Waste Management, Vol. 15, Pg. 663-672, (1995).

. Carl, H., Environmentalism in the 80’s, (1981).

https://www.nytimes.com/1981/05/31/nyregion/environmentalism-in-the-80-s.html (Erişim tarihi: 27.07.2018)

. Bacher, J., The Brundtland Report: Our Common Future, Peace Magazine, Pg.11, (1987).

. Schmidheiny S., Changing Course: A Global Business Perspective on Development and the Environment, Journal of Environmental Protection, Vol.7, No.1, (1992).

. Cleaner Production, United Nations Environment Programme (UNEP), Industry and Environment, Vol.25, No. 3-4, (2002).

. History of Eco-efficiency, TRUST IN-European Training Partnership on Sustainable Innovation, (2012).

. İzmir’de Eko-verimlilik Stratejisi Uygulamalarının Yaygınlaştırılması’na Yönelik Strateji Çalışması Raporu, İzmir Kalkınma Ajansı (İZKA), Sayı. 2, (2012).

. The Eco-innovation project, UNIDO Eco-efficiency Programme, United Nations Environment Programme (UNEP), (2012).

https://www.unep.org/ecoinnovationproject.

. Measuring Eco-efficiency: A guide to reporting company performance, World Business Council of Sustainable Development (WBCSD), (2000).

. Gaudino, S., Goia, I., Grignani, C., Monaco, S., and Sacco, D., Assessing agro-environmental performance of dairy farms in northwest Italy based on aggregated results from indicators, Journal of Environmental Management, Vol.140, Pg. 120-134, (2014).

. Atalay, N., Türkiye’de Temiz Üretim (Eko-verimlilik) Alanında Mevcut Durum, T.C. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Anahtar Dergisi, (2012).


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


Telif Hakkı (c) 2018 Bengü Güngör, Burcu Felekoğlu

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.